δύστλητος
δύστλητος, hard to bear
δύσ-τλητος, ον,
- hard to bear, Ἀνάγκη Emp. 116, A. Ag. 1571 (anap.); δύστλητα τολυπεύειν IG 14.2123.
duro de sobrellevar, difícil de soportar
Ἀνάγκη
τάδε
στέρνων δ' ἄπο φύσημ' ἀνεὶς †δύστλητον†
κακά
ἡ δ' ἐν θεοῖς ἀνάγκη δ. οὔκ ἐστι
πένθος
δύστλητα πανημέριος τολυπεύσει
δύσ·τλητος, ος, ον, difficile à supporter, Eschl. Ag. 1571 ; Eur. Ph. 1447 ; Empéd. (Plut. M. 745b).
Étym. δ. τλάω.
δύστλητος, schwer zu dulden ; Aesch. Ag. 1571 ; Eur. Phoen. 1447 ; Plut. Symp. 9.14.6.
δύστλητος
- hard to bear, Aesch.