Logeion | δυστίβευτος

δυστίβευτος [ῐ], ον,

que hace difícil seguir un rastro ἡ τοῦ ἔαρος ὥρα Plu.2.917e, τὸ δρόσιμον γενόμενον διὰ τοῦ ψυχοῦς δ. Plu.2.918a, cf. Zonar.l.c.

δυ·στίβευτος, ou mieux δυσ·στίβευτος, ος, ον [ῐ] dont il est difficile de suivre la trace, Plut. M. 917e, 918a.

Étym. δ. στιβεύω.

δυστίβευτος, schwer aufzuspüren, Plut. qu.nat. 23.

Menu