Θεραπναῖος
Θεραπναῖος, α, ον, de Thérapnes, A. Rh. 2, 163 ; Nonn. D. 11, 259.
Étym. Θεράπναι.
Θεραπναῖος, αία, von Θεράπνη 1), dah. Bein.
a) des Apollon, Ap.Rh. 2.163 u. Schol., vgl. Nonn. 11.259 Θ. ἡβητήρ,
b) des Polydeukes u. überh. der Dioscuren, EM., Stat. Theb. 7.793,
c) der Helena, Ov. M. 3.49,
d) des Hyakinthos, Sil.It. 13.43, Ov. Fast. 5.223. Nonn. 4.134 hat Θεραπναίη ὑάκινθος u. ähnl. 12.224 Θεραπναίοισι κορύμβοις, auch von der Stadt Kanobus, Stat. Silv. 3.2.111.
a) des Apollon, Ap.Rh. 2.163 u. Schol., vgl. Nonn. 11.259 Θ. ἡβητήρ,
b) des Polydeukes u. überh. der Dioscuren, EM., Stat. Theb. 7.793,
c) der Helena, Ov. M. 3.49,
d) des Hyakinthos, Sil.It. 13.43, Ov. Fast. 5.223. Nonn. 4.134 hat Θεραπναίη ὑάκινθος u. ähnl. 12.224 Θεραπναίοισι κορύμβοις, auch von der Stadt Kanobus, Stat. Silv. 3.2.111.