θαλασσοκράτωρ
θαλασσοκράτωρ, master of the sea
θᾰλασσο-κράτωρ [κρᾰ], ορος, ὁ, ἡ,
- master of the sea, Hdt. 5.83, Th. 8.63, X. HG 1.6.2.
θαλασσο·κράτωρ, att. θαλαττο·κράτωρ, ορος (ὁ) [θᾰᾰτ] qui domine sur mer, Hdt. 5, 83 ; Thc. 8, 63 ||
➳ θαλαττ. Xén. Hell. 1, 6, 2.
Étym. θ. κρατέω.
θαλασσοκράτωρ, ορος, ὁ, Meerbeherrscher, die Oberherrschaft zur See habend ; Her. 5.83 ; Thuc. 8.63 ; vgl. Xen. Hell. 1.6.2.
ἐπικαλοῦμαί σε, τὸν μέγιστον θεόν, ... ἄλκιμον θαλασσοκράτορα
te invoco a ti, el dios más grande, poderoso señor del mar
ἄλκιμε θ., εἰσάκουσόν μου τῆς φωνῆς
poderoso señor del mar, escucha mi voz
θαλασσ[οκ]ρά[τ]ωρ, ὁ ἐπὶ τῆς νυκτός
señor del mar, el que está sobre la noche
θαλασσοκράτωρ
θᾰλασσο-κράτωρ, ορος,
κρατέω
- master of the sea, Hdt., Thuc., Xen.