θαλασσοκρατέω
θαλασσοκρατέω, to be master of the sea
θᾰλασσο-κρᾰτέω,
- to be master of the sea, Hdt. 3.122, Th. 7.48, Plb. 1.7.6, Phylarch. 1 J.:—Pass., to be beaten at sea, Demetr.Com.Vet. 2.
θαλασσο·κρατέω-ῶ, att. θαλαττοκρατέω-ῶ [θᾰᾰτ] dominer sur mer, Hdt. 3, 122 ; Thc. 7, 48 ||
➳ θαλαττοκρ. Pol. 1, 7, 6.
Étym. θ. κρατέω.
θαλασσοκρατέω, das Meer beherrschen, die Oberherrschaft zur See haben ; Her. 3.122 ; Thuc. 7.48 ; Pol. 1.7.6 ; Lucill. 112 (XI.247). – Pass., com. bei EM. 335.18.
θαλασσοκρατέω
θᾰλασσο-κρᾰτέω,
- to be master of the sea, Hdt., Thuc.