θαλασσοβίωτος
θαλασσοβίωτος, living on or by the sea
θᾰλασσο-βίωτος [ῐ], ον,
- living on or by the sea, App. Pun. 89:—also θᾰλασσό-βῐος, ον, Sch. Opp. H. 2.1.
θαλασσο·βίωτος, ος, ον [θᾰ] qui vit de la mer, App. Lib. 89.
Étym. θ. βιόω.
θαλασσοβίωτος, vom Meere lebend, darin seinen Unterhalt suchend, App. Pun. 89.