θολερός

θολερ-ός, ά, όν, (θολός)

• muddy, foul, turbid, opp. καθαρός or λαμπρός, prop. of troubled water, Hdt. 4.53, Hp. Aër. 8, Th. 2.102; θ. καὶ πηλώδης Pl. Phd. 113b: metaph., λαμπρὸν δὲ θολερῷ δῶμα συμμείξας E. Supp. 222; θ. οὖρα Hp. Epid. 1.7; ἀήρ Pl. Ti. 58d (Sup. -ώτατος) ; αἷμα Arist. Somn.Vig. 458a14 (Sup.); χυμοί Thphr. CP 6.3.4 (Comp.); νεφέλαι AP 9.277 (Antiphil.): χρώς Ael. NA 14.9; πλίνθος Theoc. 16.62; δύσμορφον ἡ ὗς καὶ θολερόν Plu. QConv. 2.670a.
• • • 2 θ. πνεῦμα dub. l. in Hp. Prorrh. 1.39 (v. θαλερός).
  • II metaph., troubled by passion or madness, θολεροὶ λόγοι troubled words of passion (compared to a torrent), A. Pr. 885 (anap.); θολερῷ χειμῶνι νοσήσας with turbid storm of madness, S. Aj. 206 (anap.); θολερῷ κυνόδοντι with passionate tooth, Nic. Th. 130 codd. (θαλερῷ cj. Schneider). Adv. -ρῶς dub. in Com.Adesp. 865.

θολερός, (θολός), kotig, schlammig, schmutzig ; zunächst von verunreinigtem, trübem Wasser, τὸ ῥεῦμα, Thuc. 2.102 ; θολ. καὶ πηλώδης ποταμός Plat. Phaed. 113a ; ὕδατος θολερὰν καὶ βαθεῖαν ἀνάπνευσιν Tim. 92 ; τὸ θολερόν, dem καθαρὸν ὕδωρ entggstzt, Ath. VII.298b. Auch θολερώτατος ἀήρ, trübe, neblig, Plat. Tim. 58d, wie νεφέλαι Antiphil. 31 (IX.277); οὖρον Hippocr. Uebh. unrein, schmutzig, προσώπου χρῶτα Ael. H.A. 14.9 ; sprichwörtl. ὕδατι νίζειν θολερὰν πλίνθον Theocr. 16.62 ; τὸ θολερὸν περὶ τὴν δίαιταν τοῦ θρέμματος, die Unreinlichkeit, Plut. Symp. 4.5.2. – Uebtr., λαμπρὸν δὲ θολερῷ δῶμα συμμίξας τὸ σὸν ἥλκωσας οἴκους Eur. Suppl. 222 ; beunruhigt, verwirrt, λόγοι, durch Leidenschaft getrübte, verwirrte Reden, Aesch. Prom. 887 ; Αἴας θολερῷ κεῖται χειμῶνι νοσήσας Soph. Aj. 205, in Sinnesverwirrung erkrankt.

θολερός, ά, όν θολός

• • Imuddy, foul, thick, troubled, Lat. turbidus, properly of water, Hdt., Thuc., etc.
  • IImetaph. troubled by passion or madness, θολεροὶ λόγοι Aesch.; θολερῷ χειμῶνι with turbid storm of madness, Soph.