θοινάω
θοινάω, to feast on, eat
θοιν-άω,
- feast on, eat, δελφῖνες ἐθοίνων ἰχθῦς dub.l. in Hes. Sc. 212.
- 2 Pass., to be feasted upon, i.e. sacrificed, ὗς τέλεος θοινῆται IG 12(1).905 (Rhodes).
- II feast, entertain, φίλους E. Ion 982; τὸ δεῖπνον, τό μιν ἐκεῖνος σαρξὶ τοῦ παιδὸς ἐθοίνησε (v.l. -ισε) the feast, which he gave him upon his sonʼs flesh, Hdt. 1.129.
- 2 more freq. in Med. and Pass., fut. -άσομαι E. El. 836, Cyc. 550, -ήσομαι (ἐκ-) A. Pr. 1025 codd.: aor. 1 ἐθοινήθην (v. infr.): aor. 1 Med. -ησάμην Nonn. D. 5.331, AP 9.244 (Apollonid.): pf. τεθοίνᾱμαι E. Cyc. 377 (prob.).
- a abs., to be feasted, feast, banquet, once in Hom., ἐς δʼ αὐτοὺς προτέρω ἄγε θοινηθῆναι lead them in to feast, Od. 4.36; παρὰ κλαίουσι θοινᾶσθαι E. Alc. 542: θ. καλῶς Cratin. 164.
- b c. acc., feast on, μῶν τεθοίναται ἑταίρους; E. Cyc. 377; σὲ ὕστερον θοινάσομαι ib. 550; θ. τὰ ζῷα Porph. Abst. 2.2: c. acc. cogn., θ. παστήρια E. El. 836: c. gen., ἅλις λεόντων ἐστί μοι θοινωμένῳ Id. Cyc. 248; θοινήσατο θήρης AP 9.244 (Apollonid.); of an eating sore, σάρκα θοινᾶται ποδός E. Fr. 792, cf. Arist. Po. 1458b24:
θοινάω-ῶ (act. seul. prés. impf. et ao. ἐθοίνησα ; pass. ao. ἐθοινήθην, pf. τεθοίναμαι [ᾱ])
I
1 donner un festin, un régal : τινα, Eur. Ion 982, à qqn ||
2 manger dans un festin, se régaler de, dévorer : τι, Hés. Sc. 212, qqe ch. ||
II Moy. (f. -άσομαι, ao. pass. ἐθοινήθην, ou moy. ἐθοινησάμην ; pf. τεθοίναμαι [ᾱ])
1 festiner, se régaler, abs. Od. 4, 36 ; Eur. Alc. 542 ; θ. τινος, Eur. Cycl. 248 ; Anth. 9, 244, se repaître de qqe ch. ; fig. dévorer, consumer, en parl. d’un ulcère, Eur. fr. 790, blâmé par Arstt. Poet. 22, 13 ||
2 donner un festin, régaler, acc. Eur. Cycl. 377, 750.
Étym. θοίνη.
1. act. een feestmaal geven voor, onthalen, met acc. v. pers. (en acc. v.h. inw. obj.):
2. med.-pass. een feestmaal gebruiken, abs.:
θοινάω, einen Schmaus geben, bewirten ; ἐν σκηναῖσιν οὗ θοινᾷ φίλον Eur. Ion 982 ; verzehren, δελφῖνες ἐθοίνων ἔλλοπας ἰχθῦς Hes. So. 212. S. auch θοινίζω. – Gew. pass. mit fut. med.; ohne Casus, schmausen, θοινηθῆναι Od. 4.36 ; αἰσχρὸν παρὰ κλαίουσι θοινᾶσθαι φίλοις Eur. Alc. 545 ; c. acc., πάντων σʼ ἑταίρων ὕστατον θοινάσομαι Cycl. 547 ; τεθοίναται 377 ; c. gen, θοινήσατο θήρης Apollds. 15 (IX.244). – Vgl. Lobeck zu Phryn. 204.
θοινάω
[θοίνη, a meal.]
To entertain at table: ἐς αὐτοὺς προτέρω ἄγε θοινηθῆναι Od. 4.36.
θοινάω : only aor. pass. inf., θοινηθῆναι, to be entertained at the feast, Od. 4.36†.
θοινάω,
fut. -ήσω
θοίνη
- Ito feast on, eat, ἰχθῦς Hes.
- IIto feast, entertain, φίλους Eur.; τὸ δεῖπνον, τό μιν ἐκεῖνος ἐθοίνησε the feast, which he gave him, Hdt.
- 2Mid. and Pass., fut. ήσομαι and άσομαι [ᾱ]: aor1 ἐθοινήθην and -ησάμην· perf. τεθοίνᾱμαι:— absol. to be feasted, to feast, banquet, Hom., Od., Eur.:—c. acc. to feast on, Eur.; so c. gen., Anth.