κακότεχνος

κᾰκότεχν-ος, ον, (τέχνη)

• using evil practices, artful, δόλος Il. 15.14: esp. in mal. part., lascivious, AP 5.129 (Autom.): Sup., ib. 132 (Phld., v.l. κατατ-) [reff. updated]; of songs, Plu. QConv. 2.706d. Adv. -νως with bad art, Ph. 1.195.

κακότεχνος, böse Künste anwendend, arglistig, boshaft ; δόλος Il. 15.14, vgl. κακοτεχνής ; – von schlechter Kunst, σχήματα ὀρχηστρίδος Automed. 3 (V.129), wie κακοτεχνότατον κίνημα Philodem. 21 (V.132), von wollüstigen Tänzen ; ᾠδαὶ κακ. καὶ κακόζηλοι Plut. Symp. 7.5.4 ; τέχναι S.Emp. adv.rhet. 36.
• Adv . bei Sp.

κακότεχνος

[κακός + τέχνη.]

Planned or contrived with evil intent: δόλος Il. 15.14.

κακότεχνος (τέχνη): devised in evil; δόλος, Il. 15.14†.

κακότεχνος κᾰκό-τεχνος, ον τέχνη

• using bad arts or evil practices, artful, wily, δόλος Il.:—irreg. comp. -τεχνέστερος, as from κακοτεχνής, Luc.