κακοσχολέω
κακοσχολέω, to be mischievous
κᾰκοσχολ-έω, of children,
- to be mischievous, Chrysipp.Stoic. 3.77; πρὸς ἡδονήν Theano Ep. 4.3.
κακοσχολέω-ῶ [ᾰ] mal employer son loisir, perdre son temps, Chrysipp. (Plut. M. 1040b).
Étym. κακόσχολος.
κακοσχολέω, seine Muße schlecht anwenden, dummes Zeug treiben, τὰ παιδάρια τοῦ κακοσχολεῖν ἀπείργουσιν Plut. stoic. repugn. 15.