κακοτροφέω
κακοτροφέω, have poor nourishment
κᾰκοτροφ-έω,
- have poor nourishment, κακοτροφήσας Thphr. HP 5.2.2:—also in Pass., κακοτροφηθείς ibid.
- II Pass., to be ill cared for, of vines, Theano Ep. 4.4.
κακο·τροφέω-ῶ [ᾰ]
1 tr. nourrir mal, d’où au pass. être mal nourri, dépérir, Th. H.P. 5, 2, 2 ||
2 intr. venir mal, dépérir, Th. ibid.
Étym. κ. -τροφος de τρέφω.
κακοτροφέω, schlecht ernähren, δένδρα κακοτροφηθέντα Theophr., wie auch das act. von demselben gebraucht wird, schlechte Nahrung bekommen.