κακοτροπία
κακοτροπία, badness of habits, mischievousness, maliciousness, wickedness
κᾰκοτροπ-ία, ἡ,
- badness of habits, mischievousness, Th. 3.83, D.C. 54.21, Artem. 4.63; in argument, malice, unfairness, Simp. in Cael. 156.27.
κακοτροπία, ας (ἡ) [κᾰ] mauvais naturel, perversité, Thc. 3, 83 ; DC. 54, 21.
Étym. κακότροπος.
κακοτροπία, ἡ, schlechter Charakter, boshafte, tückische Handlungsweise, Thuc. 3.83 u. Sp., wie DC. 54.21.
κακοτροπία
κᾰκοτροπία, ἡ,
- badness of habits, mischievousness, maliciousness, wickedness, Thuc. from κᾰκότροπος