κακόσχολος
κακόσχολος, using one’s leisure ill, indolent, lazy
κᾰκόσχολ-ος, ον, (σχολή)
- mischievous, frivolous, Arr. Epict. 2.19.15; κακόσχολε naughty! AP 5.103 (Marc.Arg.). Adv. -λως, οἰκονομεῖν actwith frivolous delay, Ptol.Philad. ap. Aristeam 24; frivolously, προσφιλονεικεῖν, ἐγκαλεῖν, Simp. in Cat. 67.15, in Ph. 433.7; τὰ καλῶς λεγόμενα -λως ἐκδεχόμενον ἀδόκιμα δεικνύναι Id. in Cat. 7.27; also, = κακεμφάτως, Tryph. Trop. p.193S., EM 634.6, Sch. Ar. Ach. 397, Eust. 1638.17.
- II Act., κ. πνοαί winds that enforce harmful idleness, A. Ag. 193 (lyr.).
κακό·σχολος, ος, ον [ᾰ]
1 qui emploie mal son loisir, c. à d. qui perd son temps, d’où paresseux, Anth. 5, 104 ; ou qui emploie mal son temps, Arr. Epict. 2, 19, 15 ||
2 qui cause un retard funeste, Eschl. Ag. 194.
Étym. κ. σχολή.
κακόσχολος, der seine Muße schlecht anwendet, dummes Zeug macht, Arr. Epict. 2.19.15.
Bei Aesch. Ag. 186 sind πνοαὶ κακόσχολοι die bösen Verzug bewirken. – Saumselig, träg, M.Arg. 3 (V.104).
• Adv ., Sp.
Bei Aesch. Ag. 186 sind πνοαὶ κακόσχολοι die bösen Verzug bewirken. – Saumselig, träg, M.Arg. 3 (V.104).
• Adv ., Sp.
κακόσχολος
κᾰκό-σχολος, ον
σχολή
- Iusing oneʼs leisure ill, indolent, lazy, Anth.
- IIact., κ. πνοαί winds that wear men out in idleness, Aesch.