κακοσχήμων
κακοσχήμων, unseemly
κᾰκο-σχήμων, ον, gen. ονος,
- unseemly, only in Adv. -νως Lib. Or. 25.15; Sup. -ονέστατα Pl. Lg. 728b.
κακο·σχήμων, ων, ον, gén. ονος, seul. sup. adv. κακοσχημονέστατα, Plat. Leg. 728b, dans la condition la plus vile.
Étym. κ. σχῆμα.
κακοσχήμων, ον, von schlechtem Anstand, unschicklich, ψυχὴν ἀτιμότατα καὶ κακοσχημονέστατα διατιθείς Plat. Legg. V.728b.