κακοσύνθετος
κακοσύνθετος, ill put together
κᾰκο-σύνθετος, ον,
- ill-composed, in Rhet., Quint. 8.3.59; ἔπη Luc. Cal. 14; λόγος Sch. E. Or. 674; ill put together, κ. τὸ σῶμα Sch. Ar. V. 818. Adv. -τως Sch. E. Hec. 801, al.
κακο·σύνθετος, ος, ον [ᾰ] mal composé, mal ordonné, Luc. Cal. 14.
Étym. κ. σύνθετος.
κακοσύνθετος, schlecht zusammengesetzt, Luc. Calumn. 14 u. a.Sp.
• Adv ., Schol. Hec. 801.
• Adv ., Schol. Hec. 801.
κακοσύνθετος
κᾰκο-σύνθετος, ον
- ill put together, Luc.