κακοτέρμων
κακοτέρμων, ending ill
κᾰκο-τέρμων, ον, gen. ονος,
- ending ill or with difficulty, ψυγμός Poet. de herb. 94.
κακο·τέρμων, ων, ον, gén. ονος, qui cesse difficilement, Anon. de vir. herb. 94.
Étym. κ. τέρμα.
κακοτέρμων, ον, einen üblen Ausgang habend, Sp.