καταλογίζομαι
καταλογίζομαι, to count up, number, reckon
καταλογ-ίζομαι,
- count up, reckon, X. An. 5.6.16, HG 3.2.18; κ. εὐεργέτημα πρός τινα put it down to his account, D. 7.6; μηδʼ ἐν ἀρετῇ τοῦθʼ ὑμῶν μηδεὶς -λογιζέσθω let no one impute it as a virtue, Aeschin. 3.202: c. inf., κατελογίσατο τῇ βουλῇ τὴν Ἰταλίαν ἡμερῶσαι App. Ill. 16.
- II count, reckon among, τοὺς ἀχαρίστους ἐν τοῖς ἀδίκοις X. Mem. 2.2.1:—Pass., ἔν τισι -λογισθῆναι LXX Is. 14.10, Wi. 5.5.
- III recount in order, τισὶ τὰ ἔργα τὰ ἑαυτοῦ App. Syr. 61, cf. Mac. 19.
κατα·λογίζομαι (f. ιοῦμαι, ao. au sens act. κατελογισάμην, au sens pass. κατελογίσθην)
1 tenir compte, imputer : πρός τινα εὐεργέτημα, Dém. 78, 5, tenir compte à qqn d’un bienfait ; τι ἐν ἀρετῇ, Eschn. 82, 40, tenir compte de qqe ch. comme d’une vertu ; avec un inf. imputer à qqn, App. Ill. 16 ||
2 calculer, conjecturer, supposer, Xén. An. 5, 6, 16, etc. ||
3 compter parmi : ἐν τοῖς ἀδίκοις τινά, Xén. Mem. 2, 2, 1, compter qqn parmi les hommes injustes ; cf. Spt. Esaï. 14, 10 ; Sap. 5, 5 ||
4 énumérer, acc. App. Syr. 61, Mac. 17.
1. berekenen, optellen:
2. meetellen, rekenen tot:
καταλογίζομαι, dazu-, darunterrechnen ; ἐν τοῖς ἀδίκοις τοὺς ἀχαρίστους Xen. Mem. 2.2.1 ; ἐν ἀρετῇ μηδεὶς καταλογιζέσθω, als Tugend anrechnen, Aesch. 3.202 ; οὐχ ἵνʼ εὐεργέτημά τι καταλογίσηται πρὸς ὑμᾶς Dem. 7.6 ; Sp. aufzählen, hererzählen, der Reihe nach, App. Syr. 61 u. öfter. – Zusammenrechnen, erwägen, überdenken, Xen. An. 5.6.16, Hell. 3.2.18.
καταλογίζομαι
fut. Attic ιοῦμαι
- IDep. to count up, number, reckon, Xen.; κ. τὸ εὐεργέτημα πρός τινα to put it down to his account, Dem.; καταλογιζέσθω μηδεὶς τοῦθʼ ὑμῖν ἐν ἀρετῇ let no one impute it to you as a virtue, Aeschin.
- IIto count or reckon among, Lat. annumerare, τοὺς ἀχαρίστους ἐν τοῖς ἀδίκοις Xen.