καταλύσιμος
καταλύσιμος, to be dissolved
κατα-λύσιμος [ῠ], ον,
- to be dissolved or done away, κακόν S. El. 1247 (lyr.).
καταλύσιμος, ος, ον [ῠ] facile à dissoudre, fig. facile à faire cesser, Soph. El. 1246.
Étym. καταλύω.
καταλύσιμος, auflösbar, κακόν, zu beseitigen, was aufhören kann, Soph. El. 1238.
καταλύσιμος, ον
- to be dissolved or done away, Soph.