καταλυμαίνομαι

καταλῡμαίνομαι, Dep.,

• ruin utterly, destroy, τὸν οἶκον, τὰ σώματα, X. Oec. 2.13, 6.5; τὰς ὀροφάς Plb. 5.9.3.

καταλυμαίνομαι, [ῡ] beschädigen, verwüsten ; οἶκον Xen. Oec. 2.13 ; τὰ σώματα, entsprechend dem τὰς ψυχὰς καταγνύουσι, 6.5 ; πυρὶ τὰς ὀροφάς Pol. 5.9.3.

καταλυμαίνομαι

• Dep. to ruin utterly, destroy, Xen.