καταλοάω
καταλοάω, to crush in pieces, make an end of
κατ-ᾰλοάω,
- crush in pieces, make an end of, c. acc., X. Cyr. 7.1.31, Aeschin. 2.140:—Pass., κατηλόηται Eub. 15.5; τὴν ὀφρὺν κατηλοημένος Luc. Icar. 15; cf. καταλοιάω.
κατ·αλοάω-οῶ [ᾰλ] écraser sur l’aire, d’où fig. abîmer, rouer de coups, Xén. Cyr. 7, 1, 31 ; Eschn. 46, 36 ; Luc. Ic. 15.
καταλοάω, (ἀλοάω), zerdreschen, zermakmen, zerprügeln ; Eubul. Ath. XIV.622e ; τῇ ῥύμῃ τῇ τῶν ἵππων τοὺς πίπτοντας κατηλόων Xen. Cyr. 7.1.31 ; τοὺς ὁμήρους κατηλόησαν Aesch. 2.140 ; κατηλοημένος τὴν ὀφρύν Luc. Icarom. 15.
καταλοάω
fut. ήσω
- to crush in pieces, make an end of, Xen., Aeschin.