καταπίμπλημι
καταπίμπλημι, to fill full of
καταπίμπλημι,
- fill quite full, dub. l. in Lync. 1.16.
- II c. acc. et gen., fill full of, κ. [τινὰ] φρονήματος Plu. QConv. 2.715a; βίον πολέμων Ph. 1.411, cf. 2.558:—Pass., καταπιμπλάμενοι ἀνομίας Pl. R. 496d: also c. dat., ἡδύσμασιν . . καταπεπλησμένʼ Antiph. 183.4:—Med., πηλοῦ κατεπίμπλαντο τὰς σκηνάς their own tents, Plu. Brut. 47.
κατα·πίμπλημι, f. καταπλήσω, remplir entièrement, combler, Lync. (Ath. 132b) ; τινός, Plat. Rsp. 496d ; Plut. M. 171c, etc. de qqe ch. ||
Moy. m. sign. Plut. Brut. 47.
καταπίμπλημι, (πίμπλημι), ganz anfüllen ; Ath. IV.132b ; τινά τινος, Einen womit, Plut. Symp. 7.10.1 ; im med., ὁρῶν τοὺς ἄλλους καταπιμπλαμένους ἀνομίας Plat. Rep. VI.496d, πηλοῦ κατεπίμπλαντο τὰς σκηνάς, ihre Zelte, Plut. Brut. 47.
καταπίμπλημι
fut. -πλήσω
- to fill full of a thing, c. gen., Plat.