καταπλαστέον
καταπλαστέον, one must plaster
κατα-πλαστέον,
- one must plaster, Antyll. ap. Orib. 7.16.4, Archig. ap. Aët. 3.191.
καταπλαστέον, vb. du préc. Geop. 16, 20, 1, etc.