καταπλάστης
καταπλάστης, one who plasters
κατα-πλάστης, ου, ὁ,
- one who plasters, Ph. 2.478.
καταπλάστης, ου (ὁ) qui applique un enduit, particul. un emplâtre ou un cataplasme, Phil. 896a.
Étym. καταπλάσσω.
καταπλάστης, ὁ, der bestreicht, ein Pflaster auflegt, Philo.