νοσοτυφέω
νοσοτυφέω, to be ostentatious in sickness
νοσο-τῡφέω, (τῦφος)
- to be ostentatious in sickness, Jul. Or. 6.181d.
νοσο·τυφέω-ῶ [ῡ] vivre dans le faste quoique malade, Jul. 181b.
Étym. ν. τῦφος.
νοσοτυφέω, [ῡ], in der Krankheit vornehm tun, vornehm leben, Iulian. Or. 6.