νόστος
νόστος, a return home, Νόστοι Homecomings, title in Epic cycle
- return home, Hom., esp. in Od., νόστοιο τέλος γλυκεροῖο 22.323; ν. μελιηδέα 11.100, al.: freq. c. gen. pers., Ἀχαιῶν ν. 1.326, al.: c. gen. objecti, ὤλεσε . . νόστον Ἀχαιίδος lost his chance of returning to Greece, 23.68; γῆς πατρῴας ν. E. IT 1066; ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης Od. 3.142; ν. ἐς δόμους S. OC 1409: in pl., νόστοι ἐκ πολέμων A. Pers. 861 (lyr.); ὤμοι ἐμῶν ν. S. Aj. 900 (lyr.); οἰκτρὰ νόστοις αὐδά Id. El. 193 (lyr.): generally, return, νῆας ἔπι Il. 10.509.
- 2 generally, travel, journey, ἐπιμαίεο νόστου γαίης Φαιήκων to the land of the P., Od. 5.344; ἐπὶ φορβῆς ν. journey after (i. e. in search of) food, S. Ph. 43; ν. πρὸς Ἴλιον, Ἰλίου πύργους ἔπι, E. IA 966, 1261.
- 3 as pr. n. Νόστοι, the homeward journeys of the Greek heroes after the taking of Troy, title of Cyclic Epic, Paus. 10.28.7, etc.; of a work by Anticlides, Ath. 11.466c.
- II yield or produce of grain when ground, Trypho ap. Ath. 14.618d; = γεῦσις, Gloss., cf. Hsch.
-ου, ὁ
[cf. νέομαι.]
- 1
A coming to or reaching a specified place, a getting to it : νέων ἐπιμαίεο νόστου γαίης Φαιήκων (to the land of the . . .) Od. 5.344.
- 2
A returning or going back : νῆας ἔπι Il. 10.509. Cf. Il. 9.622.
- 3
A going home, one’s return home or home-coming, one’s journey home Od. 1.326, Od. 3.132, 142, Od. 4.497, Od. 5.108, Od. 9.37, 97, 102, Od. 10.15, Od. 11.110= Od. 12.137, Od. 11.384, Od. 15.3, Od. 18.242, Od. 23.351, etc.
Implying more or less a happy or safe return Il. 2.155, 251, Il. 9.413, 434, Il. 16.82 : Od. 1.5, 13, 77, 94 (to seek for tidings of his homeward bound father), 287 (learn that he has so far safely accomplished the homeward journey), Od. 3.160, Od. 4.519, Od. 6.14, Od. 12.419, Od. 14.61, Od. 22.323, etc.
- 1
- 1homecoming (v. v. d. Mühll, MH, 1968, 229.) ἐν τέτρασιν παίδων ἀπεθήκατο γυίοις νόστον ἔχθιστον O. 8.69 ἐοικότα γὰρ καὶ τελευτᾷ φερτέρου νόστου τυχεῖν P. 1.35 “ἀλλὰ γὰρ νόστου πρόφασις γλυκεροῦ κώλυεν μεῖναι” P. 4.32 ἐκάλει φιλίαν νόστοιο μοῖραν P. 4.196 τοῖς (sc. the losers) οὔτε νόστος ὁμῶς ἔπαλπνος ἐν Πυθιάδι κρίθη P. 8.83 τόν, ὦ πολῖται, κωμάξατε Τιμοδήμῳ σὺν εὐκλέι νόστῳ N. 2.24 ὁπᾷ πόμπιμον κατέβαινε νόστου τέλος N. 3.25 γλυκὺν νόστον ἐρεισάμενοι λευκανθέα σώμασι πίαναν καπνόν (ἀπέθεντο Σ., loc. susp.) N. 9.23 γεφύρωσέ τʼ Ἀτρείδαισι νόστον (sc. Ἀχιλλεύς.) I. 8.51
- 1a return home or homeward, Hom.; c. gen. objecti, νόστος Ἀχαιΐδος his chance of returning to Greece, Od.; νόστον γαίης Φαιήκων thy way to the land of the Phaeacians, Od.
- 2generally, travel, journey, ἐπὶ φορβῆς ν. a journey after (i. e. in search of) food, Soph.; ν. πρὸς Ἴλιον Eur.
-
…ἀλωῆς οἰνοπέδοιο φύλλων κεκλιμένων χθαμαλαὶ βεβλήαται εὐναί. ἔνθʼ ὅ γε κεῖτʼ ἀχέων, μέγα δὲ φρεσὶ πένθος ἀέξει σὸν νόστον ποθέων, χαλεπὸν δʼ ἐπὶ γῆρας ἱκάνει. οὕτω γὰρ καὶ ἐγὼν ὀλόμην καὶ πότμον ἐπέσπον · οὔτʼ ἐμέ γʼ…
Homer, Odyssey
-
…ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο. εἷος ὃ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα, τόφρα δʼ Ἀθήνη ἐγγύθεν ἱσταμένη προσέφη Διομήδεα δῖον · νόστου δὴ μνῆσαι μεγαθύμου Τυδέος υἱὲ νῆας ἔπι γλαφυράς, μὴ καὶ πεφοβημένος ἔλθῃς, μή πού τις καὶ Τρῶας ἐγείρῃσιν…
Homer, Iliad
-
…μὲν πάντες, ὅσοι φύγον αἰπὺν ὄλεθρον, οἴκοι ἔσαν, πόλεμόν τε πεφευγότες ἠδὲ θάλασσαν · τὸν δʼ οἶον νόστου κεχρημένον ἠδὲ γυναικὸς νύμφη πότνιʼ ἔρυκε Καλυψὼ δῖα θεάων ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι, λιλαιομένη πόσιν εἶναι. ἀλλʼ ὅτε δὴ…
Homer, Odyssey
-
…κἄστʼ οὐχ ἑκάς που · πῶς γὰρ ἂν νοσῶν ἀνὴρ κῶλον παλαιᾷ κηρὶ προσβαίη μακράν ; ἀλλʼ ἢ ʼπὶ φορβῆς νόστον ἐξελήλυθεν ἢ φύλλον εἴ τι νώδυνον κάτοιδέ που. τὸν οὖν παρόντα πέμψον εἰς κατασκοπήν, μὴ καὶ λάθῃ με…
Sophocles, Philoctetes
-
…ἤ τίς μιν θεὸς ὤρορεν, ἦε καὶ αὐτοῦ θυμὸς ἐφωρμήθη ἴμεν ἐς Πύλον, ὄφρα πύθηται πατρὸς ἑοῦ ἢ νόστον ἢ ὅν τινα πότμον ἐπέσπεν. ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κατὰ δῶμʼ Ὀδυσῆος. τὴν δʼ ἄχος ἀμφεχύθη θυμοφθόρον ,…
Homer, Odyssey
-
…ὁππότε κεν δὴ μήτηρ εἰς ὑπερῷʼ ἀναβῇ κοίτου τε μέδηται. εἶμι γὰρ ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον ἠμαθόεντα νόστον πευσόμενος πατρὸς φίλου, ἤν που ἀκούσω. ὣς φάτο, κώκυσεν δὲ φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια, καί ῥʼ ὀλοφυρομένη…
Homer, Odyssey
-
…Ὀδυσῆα Ποσειδάων ἐνοσίχθων οὔ τι κατακτείνει, πλάζει δʼ ἀπὸ πατρίδος αἴης. ἀλλʼ ἄγεθʼ, ἡμεῖς οἵδε περιφραζώμεθα πάντες νόστον, ὅπως ἔλθῃσι · Ποσειδάων δὲ μεθήσει ὃν χόλον · οὐ μὲν γὰρ τι δυνήσεται ἀντία πάντων ἀθανάτων ἀέκητι θεῶν…
Homer, Odyssey
-
…ἐμὲ χρὴ πάντα τελέσσαι. ὣς γάρ μοι ψυχὴ μαντεύσατο Τειρεσίαο ἤματι τῷ ὅτε δὴ κατέβην δόμον Ἄϊδος εἴσω, νόστον ἑταίροισιν διζήμενος ἠδʼ ἐμοὶ αὐτῷ. ἀλλʼ ἔρχευ, λέκτρονδʼ ἴομεν, γύναι, ὄφρα καὶ ἤδη ὕπνῳ ὕπο γλυκερῷ…
Homer, Odyssey
-
…, πρίν γʼ ἀμφάδιον γάμον ἐλθεῖν. ξεῖνε, σὺ δʼ ὦκʼ ἐμέθεν ξυνίει ἔπος, ὄφρα τάχιστα πομπῆς καὶ νόστοιο τύχῃς παρὰ πατρὸς ἐμοῖο. δήεις ἀγλαὸν ἄλσος Ἀθήνης ἄγχι κελεύθου αἰγείρων · ἐν δὲ κρήνη νάει, ἀμφὶ δὲ…
Homer, Odyssey
-
…, τοί πέρ τοι ἐμῆς ἔξ εἰσι γενέθλης. καὶ γὰρ νῦν Ὀδυσῆʼ ἐφάμην κακὰ πολλὰ παθόντα οἴκαδʼ ἐλεύσεσθαι · νόστον δέ οἱ οὔ ποτʼ ἀπηύρων πάγχυ, ἐπεὶ σὺ πρῶτον ὑπέσχεο καὶ κατένευσας. οἱ δʼ εὕδοντʼ ἐν νηῒ θοῇ…
Homer, Odyssey