νοσσός
νοσσός, οῦ (ὁ) c. νεοσσός, Eschl. fr. 113 Nauck ; Spt. Esaï. 60, 8 ; Lev. 12, 8, etc.
νοσσός, ὁ, zsgzn aus νεοσσός, bes. bei Sp. im Gebrauch, und von den Atticisten verworfen, s. Lobeck zu Phryn. 206.
Strong 3502
a young bird: Lk 2:24
(LXX).†