νοτερός

νοτ-ερός, ά, όν, (νότος)

• damp, moist, δρόσος Simon. 183.9; βλέφαρον, ὕδωρ, E. Alc. 598, Ion 149 (both lyr.); ἀνεμώνη AP 5.73 (Rufin.); χειμὼν ν. a storm of rain, Th. 3.21; πνεῦμα Porph. Antr. 11 (Comp.); τόπος Thphr. HP 5.9.8, cf. Epicur. Ep. 2 p.50 U.; χωρία Onos. 8.2; τὸ ν. moisture, Pl. Ti. 60c.

νοτερός, naß, feucht, auch nässend, feucht machend ; νοτερὰν πέπλων πτύχα, Eur. Suppl. 978 ; νοτερῷ βλεφάρῳ, Alc. 601 ; ὕδωρ, Ion 149 ; sp.D., ὄμμα, Maec. 3 (V.130), ἀνεμώνη, Rufin. 15 (V.74), θάλαττα, Add. 6 ; u. in Prosa ; χειμών, Thuc. 3.21 ; τὸ νοτερὸν καὶ ὁμιχλῶδες, Tim.Locr. 99c ; Ggstz von ξηρός, Plat. Tim. 82a ; τὰ νοτερὰ τῆς σαρκὸς καὶ ἁπαλά, 65d ; Sp., wie Plut.

νοτερός, ά, όν νότος

• wet, damp, moist, Eur.; χειμὼν ν. a storm of rain, Thuc.