νοσώδης

νοσ-ώδης, ες,

• sickly, ailing, Hp. Aph. 7.67 (Comp.); τὰ ν., opp. τὰ ὑγιεινά, Pl. R. 438e; of persons, ib. 406a; ν. σῶμα, βίος, ib. 556e, Lg. 734d; τὸ ν. sickly condition, Plu. QConv. 2.662f.
• • II Act., unwholesome, pestilential, ἠήρ Hp. Aër. 6; θέρος Arist. Pr. 859b22; χωρίον Isoc. 19.22; τόποι Arist. Top. 115b20; of plants, Thphr. HP 7.9.4; τὸ ν. Pl. Cri. 47d: metaph., baneful, νοσῶδες τοῦτο τοῖς ἀμείνοσιν E. Supp. 423; δράκων στίλβει νοσώδεις ἀστραπάς Id. Or. 480. Adv. -ωδῶς Gal. 9.393, 408: correctly used only in Comp. acc. to Poll. 3.105.

νοσώδης, ες, krankhaft, kränklich ; γενόμενος, Plat. Rep. III.406a ; Gegensatz von ὑγιεινός, IV.438e, Charm. 170e, öfter ; Sp., wie Plut. Lyc. 16 ; – auch act., ungesund, krank machend, τὰ νοσώδη νόσον ἐμποιεῖ, Plat. Rep. IV.444c ; Plut. Lyc. 4 ; χωρίον, Isocr. 19.22.
Uebertr., fehlerhaft, verderbt, Plat. Rep. III.408b.

νοσώδης νοσ-ώδης, ες εἶδος

• • Isickly, diseased, ailing, Plat., etc.
  • IIact. pestilential, baneful, Eur.