πυριατήριον
πυριατήριον, a vapour-bath
πῠρι-ᾱτήριον (Ion. πῠρι-ητήριον Hp. Steril. 230), τό,
- vapour-bath, heated by a furnace, Eup. 128, Arist. Pr. 869a19, IG 5(1).938 (Cythera, iii B.C.), Plu. Cim. 1; τὸ π. τὸ Λακωνικόν, Lat. Laconicum, D.C. 53.27; π. τὸ ἐκ τῆς σικύης Hp. l.c.
- 2 π. φακωτά bean-shaped hot-water bottles, Archig. ap. Aët. 9.28.
πυριατήριον, ου (τὸ) [ῠᾱ] étuve, lieu chauffé pour provoquer la sueur, Eup. 2-1, 473 Meineke ; Arstt. Probl. 2, 11, 29 et 32 ; particul. partie d’un gymnase, Plut. Cim. 1 ||
➳ Ion. πυριητήριον, Hpc.
Étym. πυριάω.
πυριατήριον, [ᾱ], τό, der Ort, wo die Schwitzbäder gebraucht wurden, sudatio ; Eupol. bei Poll. 9.43 ; Arist. Probl. 2.29, 32 ; bei Plut. Cimon. 1 als ein Teil des Gymnasiums genannt.
πυριατήριον
πῠριᾱτήριον, ου, τό,
πυριάω
- a vapour-bath, heated by a furnace underneath, Plut.