συγκαταθνῄσκω
συγκαταθνῄσκω, to die along with
συγκατα-θνῄσκω, poet. aor. -κάτθανον,
- die along with, τινι Mosch. 3.65, AP 7.139.
συγ·καταθνῄσκω (f. -καταθανοῦμαι, etc.) mourir avec, dat. Mosch. 3, 65 ; Anth. 7, 139.
συγκαταθνῄσκω, (θνῄσκω), mit od. zugleich sterben, Ἕκτορι μὲν Τροίη συγκάτθανεν, Archi. 35 (VII.139).
συγκαταθνῄσκω
- to die along with, τινί Mosch.