συγκοπή
συγκοπή, a cutting short
συγκοπ-ή, ἡ,
- cutting up into small pieces, Plu. Aet. phys. 2.912e, POxy. 1654.6 (ii A.D.), Sch. Luc. Vit.Auct. 19; cutting of metal into pieces for coinage, Peripl.M.Rubr. 6: metaph., extreme conciseness, opp. συντομία, ἡ ἄγαν τῆς φράσεως σ. Longin. 42.
- 2 Gramm., syncope, i.e. cutting a word short by striking out one or more letters, A.D. Adv. 169.15, al., Plu. QPlat. 2.1011e; κατὰ συγκοπὴν καλεῖσθαι Id. Rom. 11.
- b = ἀποκοπή V, Longin. 39.4.
- II stoppage, cutting short, ἡ τοῦ πνεύματος σ. D.H. Comp. 15; αἱ σ. τῶν ἤχων ib. 22.
- III sudden loss of strength, syncope, Aret. SA 2.3, Gal. 9.290, 10.837, Philagr. ap. Orib. 5.21.7; cf. σύγκοπος, συγκόπτω III.
συγκοπή, ῆς (ἡ)
1 morcellement d’un métal pour la fabrication de la monnaie, M. rubr. 6 ||
2 fig. raccourcissement, réduction, concision du style, Lgn 42 ; t. de gr. syncope, retranchement de syllabes ou de lettres au milieu d’un mot, Plut. M. 1011e, Rom. 11 ; ou à la fin d’un mot, c. ἀποκοπή, Lgn 39 ||
3 collision, choc, DH. Comp. 22 ||
4 t. de méd. syncope, défaillance, Arét. Caus. m. acut. 2, 3 ; DH. Comp. 15.
Étym. συγκόπτω.
συγκοπή, ἡ, das Verkürzen durch Abhauen, die Abkürzung, bes. bei Gramm. Ausstoßen eines Buchstaben aus der Mitte eines Wortes, Plut. Rom. 11. – Das Zusammenschlagen, -prallen, ἤχων Dion.Hal. C.V. 22. – Plötzliche Entkräftung des Leibes, Medic. Vgl. σύγκοπος.
συγκοπή, ἡ,
- a cutting short: in Gramm. syncope, i. e. a cutting a word short by striking out one or more letters, Plut. from συγκόπτω