τομάω
τομάω, to need cutting
τομ-άω,
- need cutting, πρὸς τομῶντι πήματι for a disease that needs the knife, S. Aj. 582.
τομάω-ῶ (seul. part. prés. neutre τομῶν = τομάον) avoir besoin du scalpel, fig. en parl. d’une souffrance, Soph. Aj. 582.
Étym. τομή.
τομάω, des Schnittes bedürfen, πῆμα τομῶν, ein Uebel, das nur durch den Schnitt geheilt werden kann, Soph. Aj. 580.
τομάω,
τομή
only in part.
- to need cutting, πρὸς τομῶντι πήματι for a disease that needs the knife, Soph.