τομίας
τομίας, one who has been castrated
τομ-ίας, ου, ὁ,
- one who has been castrated, ὗς οὐ τ. Antiph. 133.5 (anap.); οἱ τ. τῶν βοῶν, ὑῶν, Arist. HA 575b1, 578a33: abs., τομίας (in a list of eatables) PSI 6.553.2 (iii B.C.); of men, eunuch, Hdn. 1.11.2.
- II = τομεύς I.4, ὅσοι τομίαι τῶν ὀδόντων Ph. 2.238.
- III v. ταμίας.
1 τομίας, α (ὁ) [ᾱ] éol. c. ταμίας, Alc. 87.
2 τομίας, ου [ᾱ] adj. m. coupé, châtré, en parl. d’animaux, Antiph. (Ath. 402e); Arstt. H.A. 6, 21, 4 ; 6, 28, 2 ; en parl. d’hommes, Hdn 1, 11, 7.
Étym. τέμνω.
τομίας ¹, ὁ, der Geschnittene, Verschnittene ; κριός, Antiphan. bei Ath. IX.402e ; βοῶν, Arist. H.A. 6.14 ; βόες, Ael. H.A. 12.19 ; von Menschen, Hdn. 1.11.7.