τροφεύς
τροφεύς, one who rears
τροφ-εύς, έως, ὁ,
- one who brings up, foster-father, S. Ph. 344, E. El. 16, Ph. 45, Theophil. 1; tutor, βασιλέως OGI 148.2 (Cyprus, ii B. C.), 256.1 (Delos, ii B. C.), cf. Sammelb. 1568.1 (ii B. C.), Gal. 14.664, M.Ant. 5.31; of a woman, nurse, A. Ch. 760 (στροφεύς codd.).
- 2 in S. Aj. 863, Ajax addresses the plains and fountains of Troy, χαίρετʼ ὦ τροφῆς ἐμοί ye who have fed me, or with whom I have lived; so τροφέας παρέδωκε τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν Antipho 4.1.2.
- 3 rearer, breeder, ἵππων Pl. Lg. 735b; ἅρματος τ. one who keeps a chariot, ib. 834b; πάσης κακίας one who fosters all wickedness, Id. R. 580a.
- 4 one who gives free meals to the people, IGRom. 3.89 (Amastris, i A. D.), 4.1680 (Pergam.).
- 5 personal attendant, slave, Aristid. Or. 49(25).3, 15, 20, 50(26).103.
τροφεύς, έως (ὁ) celui qui nourrit, d’où :
1 celui qui élève, qui prend soin de, Soph. Ph. 344 ; Eur. El. 16, etc. ; en parl. d’une femme, Eschl. Ch. 760 ; fig. en parl. des plaines de Troie, Soph. Aj. 863 ; de la terre et de la mer, Ant. 125, 24 ; au mor. en parl. des lois, Plat. Crit. 51e, 54b ||
2 nourrisseur, éleveur (de chevaux, etc.) Plat. Leg. 735b, 834b ; fig. Plat. Rsp. 580a.
Étym. τρέφω.
τροφεύς, ὁ, Ernährer, Erzieher ; Aesch. Ch. 749 ; Soph. Phil. 344 ; Plat. Polit. 308e u. öfter ; Antipho 4 α 2 ; übertr., πάσης κακίας πανδοκεῖ τε καὶ τροφεῖ, Plat. Rep. IX.580a ; Pol. 31.20.3.
a
ὕμνησά σου τὸ αὐθεντικὸν ὄνομα καὶ ἅγιον, κύριε, ... μυριώτατε, μέγιστε, τροφεῦ
he alabado con himnos tu nombre auténtico y sagrado, señor, inconmensurable, el más grande, sustentador
πάντα νικᾷ ὁ τροφεὺς τῆς ὅλης οἰκουμένης, κύριος Σάραπις
todo lo vence el que sustenta toda la tierra habitada, el señor Sarapis
b
Ἰησοῦς Χριστός, ... παντοκράτωρ, ἀμύθητος κτίσ[τα], τροφεῦ
Jesucristo, todopoderoso, creador inefable, sustentador
τροφεύς, έως, ὁ,
τροφή
- one who rears or brings up, a foster-father, Soph., Eur.; of a woman, a nurse, Aesch.:—metaph. of the plains and fountains of Troy, χαίρετʼ ὦ τροφῆς ἐμοί ye who reared me, Soph.; πάσης κακίας τρ. one who fosters all wickedness, Plat.