ἀκατάσχετος
ἀκατάσχετος, not to be checked
ἀκατά-σχετος, ον, (κατέχω)
- not to be checked, ὁρμή Hipparch. ap. Stob. 4.44.81, cf. Onos. 1.3; δάκρυα D.S. 17.38; of persons, uncontrollable, Phld. Piet. 86, Apollon. Mir. 40, Plu. Mar. 44. Adv. -τως D.S. 17.34, Plu. Cam. 37.
I
1 incontenible, incontrolable
ὁρμή
δάκρυα
λογισμοί
• de pers. Plu.Mar.44,
θυμός
• sin límites, irreprimible
ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἔκχυσις ... ἀ. καὶ ἄφθονος
τὸν ἔρωτα πρὸς τὸν θεὸν ἀκατάσχετον
2 c. gen. que no puede contener
θυμὸς ἀ. ὀργῆς
II adv. -ως de manera incontenible
ἀ. ὁρμᾶν
ἀ·κατάσχετος, ος, ον, qu’on ne peut contenir, Ps.-Phocyl. 96 ; DS. 16, 10 ; 17, 38 ; Plut. Mar. 44 ; Spt. Job 31, 11 ; 3 Macc. 6, 17, etc.
Étym. ἀ, κατέχω.
ἀκατάσχετος, nicht zu halten, nicht zu bändigen, Plut. Mar. 44 ; δάκρυα DS. 17.38.
• Adv . unaufhaltsam, φέρεσθαι Plut. Cam. 37.
• Adv . unaufhaltsam, φέρεσθαι Plut. Cam. 37.
Strong 183
†
that cannot be restrained: Ja 3:8 Rec. (for -στατος, q.v.).†
ἀκατάσχετος
κατέχω
- not to be checked:— adv. -τως, Plut.