ἀναπληρωτικός
ἀναπληρωτικός, filling up
ἀναπληρωτικός, ή, όν,
- filling up, Asp. in EN 24.3; δύναμις Dsc. 5.75; φάρμακα Gal. 14.763.
1 capaz de llenar o de satisfacer
αὐτῆς (εὐδαιμονίης)
2 medic. que rellena o cierra una herida,