ἀναπλήθω
ἀναπλήθω, to be full
ἀναπλήθω, poet. for ἀναπίμπλημι, Q.S. 11.312.
- 2 intr., to be full, Id. 13.22.
llenar, cubrir
ἠύτε δένδρεα μακρὰ ... ἀναπλήσωσι φάραγγας
• en v. med. llenarse, cubrirse
πάντῃ δ' ἀναπλήθεται εὐρὺς αἰγιαλός
ἀνα·πλήθω (seul. prés. et impf. ; les autres temps se rattachent à ἀναπίμπλημι)
1 remplir, Q. Sm. 11, 312 ||
2 être plein de, dat. Q. Sm. 13, 22.
ἀναπλήθω, = ἀναπίμπλημι, bes. besudeln, Heliodor.; intr., voll sein, Qu.Sm. 13.22.