ἀναπλήρωσις
ἀναπλήρωσις, a filling up
- filling up, means of filling up, τῆς ἐνδείας Arist. EN 1118b18; τοῦ λείποντος A.D. Synt. 250.18; τῶν κενουμένων τάξεων Ph. 2.382.
- 2 satisfying, τῆς ἐπιθυμίας Arist. Pol. 1267b4; satisfaction of the wants and appetites, Id. EN 1173b8.
- 3 restoration, τῆς κατὰ τὴν φύσιν αὐταρκείας Id. Pol. 1257a30, cf. Plu. Demetr. 45.
- 4 fulfilment, τοῦ ῥήματος τοῦ Κυρίου LXX 1 Es. 1.54.
- II (from Pass.) becoming full, overflowing, of the Nile, Thales ap. Ath. Epit. ad fin. lib. ii (vol. i p.278 Schw.).
I
1 desbordamiento, crecida
2 culminación
• acción de completar
τῆς ἐνδείας
τοῦ λείποντος
• complemento
τῶν μηχανικῶν ὀργάνων
3 satisfacción
τῆς ἐπιθυμίας
• satisfacción, pago
εἰς ἀναπλήρωσιν χαλκοῦ ταλάντου αʹ
τ[ὸ] δ' εἰ[ς ἀ]ναπλήρωσιν, τὸ δ' ε[ἰς] θησαυρισμὸν μερίζειν
4 fig. cumplimiento
τοῦ ῥήματος
II
1 acción de volver a completar
τῶν κενουμένων τάξεων
2 restauración
τῆς κατὰ φύσιν αὐταρκείας
3 gram. complementación
εἰς ἀναπλήρωσιν τοῦ λείποντος
1. vervulling, bevrediging:
2. aanvulling, herstel:
- a filling up, Arist., Plut.