ἀναπληρωτέον
ἀναπληρωτέον, one must fill up, supply
ἀναπληρ-ωτέον,
- one must fill up, supply, Plu. Cim. 2, Gp. 9.11.3.
hay que llenar
τοὺς ... διακένους τόπους
• fig. satisfacer
τὴν ἀλήθειαν
ἀναπληρωτέον, vb. d’ἀναπληρόω, Plut. Cim. 2.