ἀνεπίβατος
ἀνεπίβατος, not to be climbed
ἀνεπί-βᾰτος, ον,
- not to be climbed, γυμνῷ ποδί Str. 12.3.11; inaccessible, Plu. Apophth. Lac. 2.228b.
inaccesible
τὴν τῆς πέτρας ἐπιφάνειαν ... ἀνεπίβατον ... γυμνῷ ποδί
• fig. inalcanzable
σοφία
• subst. τὸ ἀ. lo inalcanzable Nil.M.79.961A.
ἀν·επίβατος, ος, ον [βᾰ]
1 inaccessible, Plut. M. 228 ||
2 infranchissable, Str. 545.
Étym. ἀν-, ἐπιβαίνω.
ἀνεπίβατος, unzugänglich, ἀνεπίβατον ποιεῖν τι, den Zugang zu etwas versperren, Plut. u. DS