ἀνεπιδόκητος
ἀνεπιδόκητος, unexpected
ἀνεπι-δόκητος, ον,
- unexpected, Simon. 62.
que no puede esperarse
οὐκ ἔστιν κακὸν ἀνεπιδόκητον ἀνθρώποις
ἀν·επιδόκητος, ος, ον, inattendu, Sim. fr. 62.
Étym. ἀν-, ἐπιδοκέω.
ἀνεπιδόκητος, unvermutet, Simonid. 223 Gaisf.