ἀνεπιθύμητος
ἀνεπιθύμητος, without desire
ἀνεπι-θύμητος [ῡ], ον,
- without desire, opp. ἐπιθυμητικός, Stob. 2.6.14, Chaerem.Hist. 4.
1 carente de deseos
σώφρονά τε γὰρ εἶναι οὔτε τὸν ... ἀνεπιθύμητον οὕτε τὸν ἐπιθυμητικόν
• subst. τὸ ἀ. carencia de apetitos
τὸ δὲ ἀ. (ἀπομαρτυρεῖ) ἐγκράτειαν
2 adv. -ως sin deseo
ἀπαθῶς, ἀ. κόσμον ... ποιήσαι
ἀν·επιθύμητος, ος, ον [ῡ] sans désirs, sans passions, Clém. 632 ; Stob. Ecl. 2, 302.
Étym. ἀν-, ἐπιθυμέω.
ἀνεπιθύμητος, nicht begehrend, Clem.Alex.