ἀνεπίδηκτος Save LSJ Bailly 2024 ἀνεπί-δηκτος, ον, f.l. for -δετος, Dsc. 5.85. ἀν·επίδηκτος, ος, ον, qui ne mord pas, Diosc. 5, 91. Étym. ἀν-, ἐπιδάκνω.