ἀπογέννησις
ἀπογέννησις, generation
ἀπογένν-ησις, εως, ἡ,
- generation, Sch. Epicur. Ep. 3 p.47 U., Jul. Or. 4.153c, Procl. Inst. 152.
generación
τῶν βοτανῶν
τοῦ ὁμοίου
τῶν θείων
ἀπογέννησις, εως (ἡ) action d’engendrer, acte de la génération, Epic. (DL. 10, 105).
Étym. ἀπογεννάω.
ἀπογέννησις, ἡ, das woraus Erzeugte, Epicur. bei DL. 10.105.