ἀπομηκύνω
ἀπομηκύνω, to prolong, draw out
ἀπομηκύνω,
- prolong, draw out, λόγον Pl. Sph. 217e, cf. Prt. 336d, Luc. Herm. 67, etc.: abs., to be prolix, Them. Or. 2.39d, etc.:—Pass., to be prolonged, extended, Sor. 1.57, Luc. DMar. 1.2.
prolongar, alargar
λόγον
τὸ πρᾶγμα ἐς γενεὰς ἄλλας
μονῳδίας
• abs. alargarse, ser prolijo Pl.Prt.336c
• en v. med. alargarse, extenderse
ἀπομηκύνεταί τι σῶμα λεπτόν
καθ' ὃ μεταξὺ τοῦ ὄρους καὶ τῆς θαλάττης αἰγιαλὸς ἀπομηκύνεται
ἀπο·μηκύνω :
1 allonger, prolonger, Plat. Soph. 217d ; Luc. Herm. 67, etc. ||
2 abs. être prolixe, Plat. Prot. 336c.
ἀπομηκύνω, in die Länge ziehen, λόγον Plat. Soph. 217d ; vgl. Prot. 336c ; Sp.; πρᾶγμα Luc. Hermot. 67 ; pass. αἰγιαλὸς ἀπομηκύνεται Luc. D.Mar. 1.2, erstreckt sich in die Länge.
ἀπομηκύνω
- to prolong, draw out, λόγον Plat.: absol. to be prolix, Plat.:—Pass. to be extended, Luc.