ἐναλίγκιος
ἐναλίγκιος, like, resembling
- like, resembling, c. dat., Il. 5.5, al., Parm. 8.43, Theoc. 22.94, etc.: c. acc. rei, θεοῖς ἐναλίγκιος αὐδήν Od. 1.371; χεῖρας Ἄρεϊ Pi. I. 8(7).41: neut. as Adv., Man. 6.443.--Poet. word.
1 semejante, parecido a c. dat., dicho de pers. y asim.
(Ὕπνος) ὄρνιθι λιγυρῇ ἐ.
κασίγνητοι ... ἀθανάτοις ἐναλίγκιοι
πῦρ, ἀστέρ' ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον
(ἀνήρ) θεοῖς ἐναλίγκια μήδε' ἔχων
σφαίρης ἐναλίγκιον ὄγκῳ
dicho del Serἴουλος ἄνθει ἑλιχρύσῳ ἐ.
τῷ ... ἔην ἐναλίγκιον
de la muerte de Héctor y la caída de Troya
• c. dat. y ac. de rel., dicho de pers.
Ταλθύβιος ... θεῷ ἐ. αὐδήν
χεῖρας Ἄρεϊ
νεφροὶ ... τὴν χροιὴν δὲ ἐναλίγκιοι μήλοισιν
• c. dos dat.
θεοῖς ἐ. αὐδῇ
• c. gen.
λεπτᾶς ἀράχνας ἐναλιγκίοισι πέπλοις
• abs.
μή τι πάθῃς ἐναλίγκιον
2 neutr. como adv. de modo semejante a, como c. dat.
ἄχθεα ... ὤμοισιν φορέοντας ... ἐναλίγκιον ὀρνίθεσσιν
χυτῇ ἐναλίγκια πίσσῃ
[ἐν- 6 + ἀλίγκιος.]
Like, resembling, in the likeness of.
With dat.: ὄρνιθι Il. 14.290, θεῷ αὐδήν (in . . .) Il. 19.250. Cf. Il. 5.5, Il. 13.242, Il. 17.583: ἀθανάτοις Od. 7.5, θεοῖς ἐναλίγκια μήδεα (like those of the gods) Od. 13.89. Cf. Od. 1.371 = Od. 9.4, Od. 2.5 = Od. 4.310, Od. 16.209, 273 = Od. 17.202 = Od. 24.157, Od. 17.337, Od. 19.267, Od. 24.148, 371.
In neut. in impers. construction: τῷ ἔην ἐναλίγκιον, ὡς εἰ . . ., it was like the case or state of things as
[it would be] if . . ., it was as if . . . Il. 22.410.
- 1like c. dat., c. acc. respect, “υἱὸν χεῖρας Ἄρεί τʼ ἐναλίγκιον στεροπαῖσί τʼ ἀκμὰν ποδῶν” I. 8.37
- like, resembling, c. dat., Hom.; θεοῖς ἐναλίγκιος αὐδήν like the gods in voice, Od.