ἐξαράομαι
ἐξαράομαι, to utter curses
ἐξᾰράομαι,
- utter curses, ἐκ δʼ ἀρὰς ἠρᾶτο S. Ant. 427.
- ΙΙ[the following deleted in the 1996 Supp.; see ἐξαρέσκομαι:] dedicate with solemn prayers, νεών Aeschin. 3.116. [Cf. Harp. s.v.: Ἐξαράσασθαι δέ ἐστι τὸ ἐκτελέσαι τὰς ἀρὰς, τουτέστι τὰς εὐχὰς, ἃς ἐπὶ ταῖς ἱδρύσεσι τῶν ναῶν εἰώθασι ποιεῖσθαι.]
1 maldecir c. ac. int.
ἐκ δ' ἀρὰς κακὰς ἠρᾶτο
2 hacer votos a los dioses, antes de la dedicación de un templo, Harp.s.u.
ἐξαράομαι-ῶμαι [ᾰρ] (seul. inf. ao. ἐξαράσασθαι) maudire : ἐκ δ’ ἀρὰς κακὰς ἠρᾶτο, Soph. Ant. 427-8, elle lançait de sinistres malédictions.
ἐξαράομαι, ἐξαράσασθαι od. ἐξάρασθαι (ἐξαρᾶσθαι ?) als v.l. für ἐξειργάσθαι Aesch. 3.116 ; VLL erkl. durch Gebete einweihen. In tmesi ἐκ δʼ ἀρὰς ἠρᾶτο Soph. Ant. 423.
ἐξαράομαι
- Dep. to utter curses, Soph.