ἐξαρθρέω
ἐξαρθρέω, dislocate the joints of
- dislocate the joints of, οἱ Ἀμαζόνες ἐ. τὸ ἄρσεν γένος τὸ ἑωυτῶν Hp. Art. 53:—Pass., ἐξαρθρέεται τὰ τοιαῦτα ib. 58, cf. Gal. 6.876.
- II intr., to be dislocated, ἐξαρθρήσαντα ὀστέα Hp. Art. 29; suffer from dislocations, ib. 8, 53.
1 tr., c. suj. de pers. dislocar las articulaciones, descoyuntar c. ac. de pers.
τὸ ἄρσεν γένος ... νήπιον ἐὸν ἐξαρθρέουσιν
las Amazonas(κατὰ τὰ ἴσχια) ἐς τὸ ἔξω ἐξαρθρῆσαι
ἢν παρὰ τὸ σφυρὸν ἐξαρθρήσῃ
νοῦσοι, ἐν ᾗσιν ἐξαρθρεῖται τὰ τοιαῦτα (ἐξαρθρήματα)
• part. ὁ ἐξαρθρῶν cirug. el (médico) que practica la dislocación
ἐπὶ τῶν συνήθως ἐξαρθρούντων
2 intr., c. suj. de la parte dislocarse
αἱ γνάθοι
τὰ ὀστέα
ἀγκὼν ... ἐξαρθρεῖ δὲ κατὰ τέσσαρας τρόπους
ἡ κνήμη
ἐξαρθρεῖ ποτε καθ' ἑαυτὸν ὁ πῆχυς
τὸ κῶλον
• esp. en part. aor.
τὰ ἐξαρθρήσαντα
dislocacionesτῶν ἐξηρθρηκότων ... τῶν σπονδύλων
• subst. τὸ ἐξηρθρηκός dislocación Gal.5.745,
τὰ ἐξηρθρηκότα
huesos dislocados