ἐπιμελητεύω

ἐπιμελ-ητεύω,

• to be an ἐπιμελητής, PTeb. 61 (b). 71 (ii B.C.), IG 3.393, SIG 829 A 7 (Delph., ii A.D.), 855.6 (Ceos, ii A.D.), etc.