διοργίζομαι
διοργίζομαι, to be very angry
Could not find διωργισμένον in Logeion dictionaries.
διωργισμένον perfect middle-passive participle masculine accusative singular, perfect middle-passive participle neuter nominative singular, perfect middle-passive participle neuter vocative singular, perfect middle-passive participle neuter accusative singular of διοργίζομαι
- to be very angry, Plb. 2.8.13; τινί LXX 3 Ma. 3.1 (v.l.), Plu. Ages. 6; διωργισμένος Phld. Ir. p.9 W.; διοργισθείς D.S. 14.14.
irritarse sobremanera, encolerizarse c. dat.
τοῖς κατὰ Αλεξάνδρειαν
διοργισθέντες ἐπὶ τῷ καταφρονεῖσθαι δοκεῖν
πρὸς τὴν μητέρα
ὑφ' ἐνὸς οἰκέτου
ἐπὶ πρόβατα
ὁ δῆμος διώργιστο